We besloten het niet tegen mijn moeder te zeggen.
En het nooit meer te doen.
Ik heb Antonio beloofd zelf een vriendje te zoeken
zodat ik zelf een vriendje heb om mee te spelen.
Hier, je mag mijn moeder wel een paar dagen lenen.
Ik begon aan jou denkend te masturberen,
maar op laatst dacht ik toch aan hem.
Maar we hebben het niet gedaan.
Ik weet geeneens zeker of ik hem zag.
Ik voelde hem alleen.
Mij van achter bespiedend.
Of dat dacht ik tenminste.
Wat geweldig!
Je begroet me nooit meer op deze manier.
Ik zou elke avond vroeger thuis moeten komen.
Je moeder was geweldig.
Fantastische actrice.
Ben je klaargekomen?
Ja.
Had ik je nou maar kunnen zien
door een gaatje in de muur.
Ben jij Belén's vriendje?
Zou je dat willen?
Ja, hoor.
Dat is dan geregeld.
Ik moet vanavond blijven slapen...
...in het huis van Luna. Haar ouders gaan uit.
Ik kan vragen om mijn vriendje mee mag komen.
Ze is echt heel relaxed.
Hoe heet zij?
Elena.
Nou,
Ik zou het fijner vinden alleen samen met jou en Luna te zijn.
Waarom dat vriendje?
Kunnen ze niet wachten?
Ze vroeg het me als gunst. Misschien kunnen ze niet wachten.
-Ze gaan neuken. -Leuk voor hun toch.
We kennen hem geeneens. En in ons bed?
Je lijkt op je hond.
Hoi, vriendje. De deur is open.
Doe aardig tegen hem of ik zal je moeten castreren.
Luister je?
Heel lekker.
Je kan geweldig koken.
En wat doe jij in het leven?
Wil je dat niet zeggen?
Ik haal het er later uit.
Ik wil een beetje water.
Voordat ik Luna ontmoette wou ik nooit zelf kinderen hebben.
Zou je geen dochter zoals zij willen hebben?
Natuurlijk wel.
Voor mij...
Blijf je altijd mijn eerste.
En voor jou?
De eerste en de enige.
Mag ik TV kijken?
Het is laat, ga naar bed.
Als Lorenzo me instopt.
Moet jij me laten zien waar.
En een kusje?
-Kan jij verhaaltjes vertellen? -Natuurlijk, dat is mijn beroep.
Ken je het eiland met de laagste maan?
Klopt. Maar een paar van ons...
...in de hele wereld kennen het. Het heeft ook...
fantastisch weer, en vervult je wensen.
Als je iets nodig hebt, dan zijn er de stenen onder het strand...
...die je het geven.
Maar je moet oppassen voor gaten in de grond.
Maar dat maakt niet uit, want...
...er gaat nooit iemand dood.
Als jij bijvoorbeeld in een gat valt, kan elk leven kiezen wat je wil.
Je kan je favoriete vis zijn.
Dit eiland was blij toen het meisje arriveerde,
vooral de stenen onder het strand,
tussen besloten ze haar iets te geven.
Maar wat?
Een vlot.
Groter.
Een hond.
Nee. Iets wat ze nog niet had.
Haar vader.
Precies, mijn vlindertje.
Vannacht mag jij buiten oppassen.
Het enige wat ze hoefde te doen
was naar haar vader te zoeken totdat ze hem gevonden had.
Haar vader kon zijn wie ze wilde.
Maar twijfelde het meisje, als alle andere mensen.
Zou ze een vuurtoren-vader of een visser-vader kiezen?
Ze wist één ding zeker: wat ze echt wou...
...was dat haar moeder een hele mooi zeemeermin zou worden.
Ze slaapt.
Belén, ik wil je iets vertellen.
ik heb dit speciaal aangetrokken, vind je het erg?
Hallo, dit is Elena.
Is Belén er?
Ja.
Met Elena.
Hallo?
-Hoe voel je je? -Beter.
Ik ga vooruit.
En jij?
Ik heb niet gehuild.
Ik kan het niet. Ik heb haar niet gezien.
Ze hebben het verteld, maar ik begrijp het niet.
Ik wil het me niet voorstellen. Daarom ben ik hier naartoe gegaan.
Dichter bij haar te zijn door in de zee te zwemmen.
Huil maar, Belén.
Nu je het kan.
Het helpt me om je te horen huilen.
Precies.
Huil maar.
Huil.
Je moet huilen.
Zij hoort je ook.
Een dikke zoen van de zee...
van ons beiden.
De laatste lig je altijd in bed.
Weet je hoe laat het is?
Het is een mooie dag. Het zonnetje schijnt.
En ik ben vandaag vrij.
Opstaan, luiwammes!
Heb je al die pillen...
...nodig om in slaap te vallen?
Je hebt nog nooit slaap problemen gehad.
Lorenzo, schat.
Ik ben bezorgd om je. Je bent al dagen depri.
Problemen met je boek?
Is dat het?
Jij ziet er slecht uit.
Er is iets gebeurd.
Wat?
Je zweet helemaal.
Ik ben weggegaan, en kan niet meer terug.
Jouw leven...
...is belangrijker dan je boek.
dan alle boeken.
Schrijven is van levensbelang voor je, maar je moet ook voor jezelf zorgen.
Jij bent te lief om te zien hoeveel troep ik in me heb.
Stop, zo is het wel genoeg.
Ik moet je iets bekennen.
Zodat je kan zien hoeveel ik van je houd.
Ik heb je boek gelezen.
Alles wat je tot nu toe geschreven hebt.
'S nachts, als jij lag te slapen. Vind je het erg?
Ik begrijp
waarom je er zo verbonden mee bent, waarom je het weg wil duwen,
en waarom het zo moeilijk is er mee door te gaan.
Het met heel moeilijk zijn, om daar te leven,
in dat huis,
met die stormachtige relatie.
Zoveel verkropte passie, onmogelijk binnen te houden.
Hij komt tussen een moeder en haar dochter te staan,
verbreekt een heilige band.
Maar de passie blijft bestaan. De voortekenen van waar het bloed naar toe kruipt.
Ik identificeer me met haar.
Ik weet precies hoe zij zich voelt.
Walgelijk, schuldig, egoistisch...
Haar moeders jaloezie...
Maar ze moet kiezen...
...tussen haar vurige liefde voor een man,
en de liefde die ze voelt voor haar moeder.
Ik zou hetzelfde gekozen hebben. Zulke dingen beslis je
puur op instinct.
Sex...
De allesverzwelgende lust
bezat de moeder,
de man en de dochter.
Ze waren geobsedeerd dooor sex.
De geur van wilde sex...
De moeder en de man,
de man en de dochter,
de dochter en de man.
De giftige liefde van de man...
Samen met de dochter, de dochter en de man...
De geur was...
zwaar, heet, verzwelgend...
Bedrukkend...
Geen lucht om te ademen.
Uitgeput...
De verf kwam van de muren afvallen...
...en de muren werden rotsachtig,
zoals in een grot.
Een smerig hol van...
Rot op!
Relax.
Ik wou je alleen laten weten dat ik thuis ben.
De man was egoistisch, een slapjanus.
Hij was zo vervuld van zelfhaat, dat er geeneens ruimte was...
...voor vergeving.
Alleen ruimte voor de dood.
De dood, de dood,
de dood, de dood.
Het gaat okee met Belén.
Ze is thuis bij haar familie.
Vergeet het hele gebeuren.
Je hebt genoeg geleden.
Krijg ik het boek ooit te lezen?
Natuurlijk.
Iets anders.
Vertel me ook over Elena.
Mijn zus praat on-line met haar.
Ze zit iedere dag in de Mediterraanse koken-chatbox.
-Haar nickname is "Alsi". -"Alsi"?
A-L-S-I.
Dat is spaans voor 'eiland' maar dan omgekeerd.
Hoi, Alsi. Hoe gaat het met jou?
Ik weet het niet precies.
Dat is beter zo. Ik ben hier om te helpen.
Wat is jouw nickname?
Ik begrijp je icoontje niet.
Het is een vuurtoren voor op jouw eiland.
Ben jij de vuurtorenwachter?
Ja.
Ik heb een verhaal voor jou, het heeft heel veel pluspunten.
Dat lijkt me fijn.
Bedankt.
Het eerste pluspunt is dat aan het eind van het verhaal.
Het niet afgelopen is, maar in een gat valt.
En het verhaal weer in het midden begint.
En een ander pluspunt, het grootste pluspunt,
is dat je het verhaal zelf kan veranderen...
Als je mij de ruimte geeft. En als je mij de tijd geeft.
Alle tijd van de wereld.
Ga door, alsjeblieft.
Wordt vervolgd.
Wat is er gebeurd? Waarom ben je zo laat?
Mijn baas had me te eten uitgenodigd.
Hij wou een nieuw gerecht uitproberen.
Heb je met hem geneukt?
Wat?
Ben je met hem naar bed geweest?
Precies, dat heb je goed geraden.
En hoe was het?
-Vertel me erover. -Nee.
Jij eerst.
Wat is er aan de hand?
Wat is je probleem?
Ik ben al tijden jouw spoor bijster.
Je leeft niet!
Was het de eerste keer met hem?
De tweede.
De eerste keer was voor dat ik jou leerde kennen.
Of moet ik zeggen voordat ik jou een aanzoek deed?
Dus dat telde niet.
Dat had je me wel eerder kunnen vertellen.
Ja, dat had ik kunnen doen.
En vandaag?
Nou...
Dat telt ook niet echt.
Het is gelogen.
Maar we waren wel echt dichtbij.
Hoe dichtbij?
Stopte jij ermee of stopte hij ermee?
Het gaat erom of jij met mij wil stoppen?
Lorenzo, houd je nog van mij?
Ik wil dat je dat nu meteen zegt dat je van me houdt.
Ja. Heel erg.
Meer dan van mezelf. Maar ik ben verloren.
Laat me je dan helpen.
Jij verdient dit niet.
Waarom niet? Ik ben je vriendin,
en ik hou meer van jou dan van mezelf.
Kom op, het is zo duidelijk. Jij pakt heel langzaam mijn leven af.
Ik probeer alles om het weer terug te krijgen, en mezelf te accepteren,
maar als me dat niet lukt,
wacht dan niet op mij.
Dat zou ik ook niet doen.
Wat is er met je gebeurd?
Belén, je spreekt met Elena.
Hoe gaat het?
Het is hier ontzettend warm.
Waarom kom je niet hierheen? De zee zal je goed doen.
Ik beheer een pension de hele zomer.
En ik heb een kamer vrij in augustus. Op het dak.
Mijn beste kamer. Je kan naar de zonsondergang kijken...
...vanuit je bed. Neem iemand mee als je dat wil.
Nou?
De waarheid is, dat ik het geweldig zou vinden om het eiland te zien...
samen met iemand.
Dat is dan afgesproken.
-Maar het ligt moeilijk, Elena. -Moeilijk?
Er is hier niets meer. Al het slechte is achtergelaten.
-Neem alleen het goede mee. -Okay.
Eerst het goede.
Ik wil je heel graag weer zien,
maar dan hier.
Ik wil hier nu niet weg.
Beloof je dat je komt.
Beloof het me.
Ik beloof
dat ik het zal proberen.
Tot ziens.
Vergeef me, Lucía. Dit moet stoppen.
Ik ga ze allebei vermoorden.
Hun twee.
Nu meteen.
Als je wil stoppen met schrijven, moet je me...
...uitleggen waarom.
Je houd iets verborgen.
Als je me niet vertelt wat dat is,
zal ik je nooit vergeven!
Luister je? Nooit!
Zo kan ik niet praten.
Praten?
Jij bent degene die niet wil praten.
Jij houd het allemaal opgepot.
En je laat me je niet helpen.
Alles draait om jou.
Ik word er totaal buitengelaten.
Kijk om je heen.
Jij hoort in je ééntje te wonen,
en in je ééntje te lijden.
en jezelf te vergiftigen met allerlei domme onzekerheden, waar ik geen fuck van begrijp.
Jij bent ziek, Lorenzo.
Ziek van jezelf, ziek van je eigen standaarden, en niets anders.
Ziek van je klotegeheimen!
Ik mag er bij zijn, maar in jouw schaduw.
Omdat mijn ontrevedenheid je niet boeit.
Omdat het je geen ene zak uitmaakt
wat er met mij gebeurt.
Jouw problemen zijn zo groot,
en ik ben oliedom,
en het enige wat je boeit is of ik mijn baas neuk of niet.
Ik heb het gehad.
Je maakt me gek.
Ik kom te laat op mijn werk.
Veel plezier met je gat.
Ik hoop dat je erin valt en wegrot.
Luister, ik heb nog nooit zulke erge dingen
tegen iemand gezegd.
En dit is dan ook de laatste keer dat ik mezelf dit soort dingen laat zeggen.
Dit gaat om mij, niet om jou.
Precies.
Het word tijd om aan mezelf te denken,
aan mijn behoeftes.
Omdat ik me geen toekomst met jou meer kan voorstellen.
Lucía!
Kom eens naast me liggen.
Relax, Lucía.
Laat de modder al je zorgen absorberen.
Later kan de zee die wegspoelen.
I heb geen zin in sex.
Daar ben ik nog niet klaar voor.
Maak je geen zorgen.
we kunnen hier gewoon een beetje liggen,
warm te worden in de zon.
Ja, hij lijkt op Carlos.
"6 maanden vermist".
"Manuela en Belén Lozano, moeder en dochter,
en Antonio Castillo, woonden alledrie samen.
Als iemand hun verblijfplaats weet, neem dan contact op met de politie."
De politie?
We doen...
alsof we dit niet gezien hebben,
alsof er niets gebeurd is.
We weten dat hij met twee vrouwen samen woonde.
Moeder en dochter.
Ja, en de dochter...
Wat?
En de dochter zorgde voor...
mijn dochter.
Ze gingen samen weg,
in het geheim, zonder hem iets te zeggen.
Terwijl hij sliep,
als in een droom.
Toen hij wakker werd, voelde hij zich alsof de twee levensloze vrouwen...
..nog bij hem waren,
zoals elke ochtend
op dat uur.
En hij lag stil, hopend dat ook zijn bloed...
...zou stoppen met stromen.
Wat had hij nu nog aan zijn eigen bloed?
Hij wenste dit zachtjes, zonder het echt te willen.
En hij verkoos om te vluchten, om opnieuw te beginnen,
om een nieuw iemand te worden.
Om zijn bloed te verwisselen.
Dus zei hij tot ziens
en vertrok.
We moeten hem een tweede kans geven.
Verdienen we die niet allemaal?
Gewoon, in geval van twijfel,
is het dan niet beter om mensen te vertrouwen?
Toch?
En als hij terugkomt, vragen we hem het uit te leggen.
Op deze manier is het beter.
-Ook voor jou. -Voor mij?
Ik wil alleen maar vergeten.
Sommige dingen kan je niet vergeten.
In dit huis kan dat wel. Dat is waarom wij hier zijn.
Dan is het te laat.
Ik had hier eerder moeten komen.
Toen er nog tijd was...
voor Lorenzo.
Ik wou dat hij me het eiland had laten zien.
Dat heb ik hem ook gevraagd, maar hij wou het niet.
Het zou bijna zijn verjaardag geweest zijn.
-Op welke dag? -De 23ste.
Van mei?
We hadden het kunnen vieren
op dit eiland.
Misschien ook met jou.
Wie weet
of we elkaar dan ontmoet hadden?
Wie weet.
Wanneer was Lorenzo hier?
Een hele tijd geleden.
Voordag ik hem leerde kennen.
Hoe lang geleden?
Ongeveer zes jaar geleden.
Aha.
Ik denk dat hij hier 25 werd.
Lucía...
Wat is er aan de hand?
Ik ben overweldigd...
Maar ik kan niet huilen.
Maak je geen zorgen.
Dat hoeft ook niet.
Ik ben degene die om hem moet huilen.
Dan val ik flauw.
Het is de zee.
Het zal wel vloed zijn.
Ik zal nooit meer huilen.
Ik ga naar bed.
Wat is er aan de hand?
"Luna,
lente 1988".
Luna.
"Wat voor zin heeft het om een vader te zijn
als zij dat niet wist?"
Hij wist toen dat als hij het haar verteld had,
zij het geheim had gehouden.
Lucía, zeg hier nooit meer iets over.
Ik wil het niet horen.
Maar ik wil het wel.
Hij is aan het duiken.
Onder het eiland.
Vind je Carlos leuk?
Ik niet meer.
Ga je gang, je mag hem hebben. Ik word niet jaloers.
Wat zijn jullie aan het doen?
Ik vraag advies aan een vriend.
Ik ken hem niet,
maar ik vind hem steeds aardiger.
Vanaf het moment dat ik hier ben schrijft hij al naar mij. Hij heeft voor mij...
...een heel mooi verhaal verzonnen om me te helpen.
Hij heeft me leren vergeten.
En de pijn te ontvluchten.
Wil je het lezen?
Jij hebt er ook wat aan.
Het heeft heel veel pluspunten.
Omdat op het eind...
er een gat is
waar je uit kan vluchten.
Terug naar de helft.
Om het verhaal te veranderen,
als je dat wil.
Dat is zijn icoontje, het is een vuurtoren.
Maar er is geen vuurtorenwachter,
het zal wel computer zijn.
Misschien de zijne.
Je zal mijn dochter ontmoeten.
Ik wil dit niet lezen.
Waarom niet?
Omdat het me zal grijpen.
En niet meer loslaten.
Dat is goed.
Heb je het uiteindelijk gedaan?
Wat gedaan?
het verhaal veranderd?
Niet helemaal, daar was geen tijd voor.
Daarom schrijf ik hem.
WAAR IS DE WACHTER?
Schrijf niet naar hem.
Er is niets meer wat de arme man kan doen.
Heeft hij jou nog iets geschreven sinds ik hier ben?
Hoi, Lorenzo. Hoe gaat?
Je gezicht spreekt boekdelen.
Ze hebben me gebeld dat je vaker wakker was.
Weet je wie ik ben?
Pepe.
Godzijdank.
Fijn dat je er weer bent. Je bent zo weer aan het schrijven.
Waar is Lucía?
Er staat hier dat...
..je schedelbasisfractuur aan het genezen is.
En de rest van je verwondingen zijn al genezen.
Waar is Lucía?
Het zag er slecht uit.
We hadden eigenlijk niet gedacht dat je het zou halen.
Hoe lang ben ik hier al?
Ach...
Een week in coma,
met zo'n verschrikkelijk beademingsapparaat...
en nog twee weken
waar je wel zelf ademde, maar nog wel bewusteloos.
En in deze kamer vier a vijf dagen,
brabbelend in je slaap.
En als je wakker werd, kraamde je alleen maar onzin uit.
We hebben niks gehoord van Lucía.
Ik heb overal gezocht.
Ze is niet meer bij jullie thuis geweest, ook niet in het restaurant, sinds de nacht
van je ongeluk.
Lorenzo.
Ik denk Lucía denkt dat je dood bent.
Dat is waarom ze is weggegaan.
Ik heb met het ambulance mannetje gepraat.
Hij zei dat de agent die jouw huis had gebeld
en met Lucía gepraat heeft.
Hij begon over de auto...
...en toen hing ze op.
Hij probeerde haar nog een keer te bellen
Maar ze nam niet op.
Ik moet plassen.
Plas daar maar,
-in de pot. -Echt niet!
Stop eens.
Bedankt, Pepe, maar het lukt me wel.
Doe niet zo arrogant.
Ik heb de afgelopen week ook verzorgd.
Je kan je dat alleen niet meer herinneren.
Ik weet misschien waar ze is.
Ben je met de auto?
Zodra ze gebeld hadden.
Goedemorgen.
Vertel me nu meteen waarom jij er wel bent en Belén niet.
Zie je nou?
Ik wil het niet meer vergeten. Dat komt door jou, schat.
En?
Zeg je niets meer?
Het is tijd om te laten zien wie ik echt ben, geen verhaaltjes meer.
Was je er toen samen met Belén, in mijn kamer,...
...toen die kuthond mijn dochter vermoorde?
-Dat was ik niet. -Dat was jij niet?
Waarom is de politie dan naar jou op zoek?
Belén was met een of andere mannetje
die ze samen met je dochter in het park had opgescharreld.
Maar hij verdween na die nacht.
Hoe zit het dan met Belén?
Waar is ze? Aangezien jij alles schijnt te weten.
Ze is samen met haar moeder weggegaan maar mij niet verteld waarheen.
Op het laatst was ze veranderd, en verkoos haar moeder boven mij.
Dat kan ik haar niet kwalijk nemen.
Een moeder komt altijd op de eerste plaats.
Ik vertrouw je niet meer, Antonio...
Ik zal je geen vragen meer stellen.
Dat laat ik aan de politie over.
Het zal moeilijker zijn om tegen hun je praatjes te verkopen.
Kijk eens hoe dapper ik opeens geworden ben.
Wacht.
Bel alsjeblieft niet de politie.
Waarom niet?
Of verberg jij nog meer?
Er is niemand meer...
...die ik nog kan vertrouwen.
Waar ga je naar toe?
Probeer je te vluchten?
Ze zullen je pakken!
Als je de politie belt,
ga ik ook weg.
Ben je gek?
Ja.
Waar ga jij naar toe?
I begrijp het niet.
Ik vertrouw Carlos, en ik geloof hem. Ik wil meer weten.
Dat is het makkelijke gedeelte.
Te geloven wat je wil geloven.
Wat jezelf fijn vind.
Dat deed ik ook. Tot aan vannacht.
Ik volg wie ik wil!
Mannen zijn steeds minder belangrijk voor mij.
Dat is mijn lot.
Ze hebben nooit iets gegeven.
Alleen sex.
Nee? Hoe zit het dan met de vuurtorenwachter?
Wat? Behalve wilde sex
en een dochter?
Vergeet niet dat verhaal
vol pluspunten wat hij speciaal voor jou geschreven heeft!
Precies.
Misschien was jouw vriendje de allerlaatste
-fatsoenlijke man op aarde. -Nee, dat was hij niet.
Je vergist je, maar dat zijn mijn zaken.
En ik veronderstel dat Carlos ook jouw zaken zijn.
Alleen van jou.
Jij bent de enige die achter hem aan zit.
Ja.
Nu ik me dat zo bedenk,
Volg ik mannen altijd. Als ik ze leuk vind.
Ieder zijn eigen ding, toch?
Waar zou hij kunnen zijn?
Ik weet het niet. Ik ga naar huis.
Gaan jullie maar koken vanavond.
Het spijt me echt.
Carlos! Ik ben het, Lucía.
Ik wil ook naar beneden.
Kom eens hier en help me.
Ik kan ook duiken. Wat denk je ervan?
Lucía. Ik ben het, Elena.
Waar is Carlos?
Daar beneden.
Is hij ontsnapt?
Misschien is hij dood.
Als hij weer verschijnt, moeten we hem geloven, okay?
Wat je wil.
Precies.
Hij is een krab.
Laten we naar huis toe gaan.
Waarom?
Om te eten.
Zo vroeg al?
Ik heb geen honger.
Jammer voor je. Het word tijd dat je me eens een keer helpt met koken.
We maken een feestmaaltijd en zullen samen
plezier hebben.
Je bent een geschenk voor deze wereld.
Elena. Je huilt.
Tranen van geluk, precies wat ik vanaf nu ben; gelukkig.
Fantastisch. Ik hoop dat het besmettelijk is.
Harstikke makkelijk. Laten we er vandoor gaan.
Het eerste pluspunt is dat aan het eind van het verhaal.
Het niet afloopt,
maar in een gat valt.
en het verhaal halverwege opnieuw begint.
Het andere pluspunt, en het grootste pluspunt,
Is dat je verhaal onderwijl kan veranderen...
Als je mij de ruimte geeft. Als je mij de tijd geeft.
Een straaltje zonneschijn...
Puik staaltje vertaalkunst door; Don Juancito C. Oomen el tercero www.ondertitels.nl